سلام بانو

حال که آمده ای بمان.

کاش کمی در دوری ها قدر هم را بدانیم.

اینجا که هستی دیگر چیزی برای قدر دانی نمی ماند .

تنها تویی که می دانی...

تنها منم که می دانم...

.

.

.

مهم تویی که بمانی برای بوئیدن

که نیست جز دو صباح اعتبار یک گل سرخ

گیرند همه روزه و من گیسویت

بینند همه هلال و من ابرویت

در آینه بخت تمام هستی

یک ماه مبارک است آن هم رویت

.

سلام نماز روزهاتون قبول.

مارو هم پای سفره افطار و سحر دعا کنین.