|
ديگر اهل هيچ كجا نيستم
هويتم را بر رف اولين خانه جا گذاشتم بيرون كه ميزدم آسمان دلگير بود حالا ديگر حتي نگاهم هم نميكند! رفتم تا بدانم رفتم تا بدانم همیشه دوست داشتم دکتر بشوم اما نمی دانم چرا با روحیاتم نمی خواند این هم از آن آرزوهای محالم است فکر کنم...سخت می گذرد تنهایی !
این می شود هستی این روزهای من با تو بودن هم سخت است گاهی وقتی می آیی به اینگونه بودنهایم می خندی و می گویی باز فرو رفتن در خود و ... ولی نه این روزها حرف دیگری است می خواهم تنهاییم را داد بزنم بگویم اتاق من نیز تنها شده آخر دیگر منی نیست درونش که گاه گاهی بنویسد سخت می گذرد تنهایی بلند میشوم چایی تلخی می خورم تا شاید همه چیز در آن حل شود آرام می شوم همین ! این که گفتم همه کارهایت مرا دیوانه می کند تعارف نکردم واقعا همه کارهایت مرا دیوانه می کند ... واقعا نمی دانی چه کار می کنی که من اینگونه انگشت به دهان می شوم؟ تعارف می کنی؟ یعنی تو نمیدانی وقتی من دیوانه می شوم چه کار می کنم؟ آدم ها میآیند
زندگی میکنند میمیرند و میروند اما فاجعهی زندگی تو آن هنگام آغاز میشود که آدمی میمیرد اما نمی رود میماند و نبودنش در بودن تو چنان تهنشین می شود که تو میمیری در حالی که زندهای و او زنده میشود در حالی که مرده است آزاده طاهائی 
روزهای داغون ملخی! گفت: حالت چطور است؟
گفتم: عالی !!! مثل حال گل.... مثل حال گل در دست چنگیز خان مغول... قیصر امین پور 
دلم میخواست به جای این ویتامین سرا توی یکی از کوچه های داغون مسکو یه کافه داشته باشم. از نامه هایی که برای دوستانمان میفرستیم جالب تر، نامه هایی هستند که مینویسیم و دست آخر تصمیم میگیریم نفرستیم!
پروست/ از کتاب پروست چگونه میتواند زندگی ما را دگرگون کند.آلن دوباتن قرینه است،
این درخت و آن درخت، بر آبی بی انتهای بالاتر! تنها جای تو خالی ست، سبزه قبای خواب و خیال من!
آدمها می آیند، مینشینند، گپ میزنند، استکان های چایی شان را بر میدارند و به لبهایشان نزدیک میکنند. میخندند. لذت میبرند از با هم بودنهایشان. جدی میشوند. باران آن طرف پنجره شروع به باریدن میکند. اخم ها و جدی شدن ها زیاد میشود. صداها بلند میشوند.
بدون دست دادن میروند تا همیشه وقتي تو نيستي مثل هميشه آخر حرفم وقتي تو نيستي هر روز بي تو (قیصر امین پور) 
مجری اخبار سراسری امروز اعلام کرد که خدا مرده است!!!!!!!!!!! خدایا... اگه هستی، اگه وجود داری، پس الان کجا هستی؟ داری چی کار میکنی؟ هنوز کاسه فرنی ات توی دستات هست؟ هنوز داری با عروسک های خیمه شب بازی ات حال میکنی؟ خدا... این روزها خیلی داغونه. این رو بفهم لطفا! نمیتونم بخوابم. حتی یک ثانیه. دارم روانی میشم... شدم... هیچ چیز لذت بخش تر از اون چند دقیقه اول یک صبح پاییزی نیست که به صورت یخ زده و منجمد خودت رو مچاله کردی زیر یک ملافه نازک و منتظر هستی که یک دست از غیب برسه و تو را از این انجماد نجات بده و یک دفعه یکی در اتاقت رو باز میکنه، پنجره رو میبنده و یک پتو میکشه روی تو. اون لبخنده که اون لحظه میشینه روی صورت ات... اون رو با هیچی نمیشه عوض کرد!
همین هاست که نمیگذارد دیگر بنویسم. نوشتن یک ذهن خالی میخواهد. به قولی ساده نوشتن دستهاي سفيد و چاق ميخواهد |
وقتی آدم تنها می شود می نشیند آن بالا آدم ها را زیر نظر می گیرد و این قشنگ ترین فیلمی است که تو می توانی ببینی تنهایی یک طبقه بالاتر از دنیاست شماره پیامک وبلاگ 09354079977
ME BLOGARCHIVE POSTS DAILY LINKS
کمیل آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 CATEGORIES
باران
مرتضی آخرتی |